India
India, officieel de Republiek India, is een land in Zuid-Azië.
In april 2023 heeft het land de Volksrepubliek China ingehaald als land met het grootste aantal inwoners ter wereld.
India ligt op het Indisch subcontinent en is voor het grootste deel een schiereiland, dat in het westen en zuiden grenst aan de Indische Oceaan en in het oosten aan de Golf van Bengalen.
In het noorden grenst het land (van west naar oost) aan Pakistan, China (voornamelijk Tibet), Nepal, Bhutan, Myanmar en Bangladesh.
Ten zuidoosten van India in de Indische Oceaan ligt de eilandstaat Sri Lanka en ten zuidwesten ervan liggen de Maldiven.
De hoofdstad is New Delhi, maar de grootste stad van het land is Mumbai.
India is een federale republiek onderverdeeld in 28 staten en 8 unie territoria (waaronder het nationaal hoofdstedelijk territorium).
De naam India of Indië (ινδιη) werd in de oudheid door de oude Grieken afgeleid van "Sindhu", de lokale naam voor de rivier de Indus.
De naam "India" sloeg als een pars pro toto op alle gebieden ten oosten van de rivier, waarover in die tijd weinig bekend was.
De Indus vormde de grens van de Hellenistische wereld en kwam overeen met het einde van de in het Westen toentertijd bekende wereld.
Ook nadat Europese ontdekkingsreizigers en handelaren in de 15e eeuw het zuiden en zuidoosten van Azië hadden verkend, kreeg de naam "Indië" of "India" geen vastomlijnde betekenis.
Bovendien werd ook de Nieuwe Wereld wel "Indië" genoemd (en haar bewoners "Indianen").
Om het verschil te benadrukken sprak men wel van "West-Indië" (in Amerika) en "Oost-Indië" (in Azië).
In Azië werd het gebied onderverdeeld in "Voor-Indië" (ongeveer wat tegenwoordig Zuid-Azië wordt genoemd) en "Achter-Indië" (ongeveer wat tegenwoordig Zuidoost-Azië heet).
Pas met de onafhankelijkheid van India in 1947 ontstond de huidige, vastomlijnde maar veel beperktere betekenis, waarbij het Engelse woord voor Indië voortaan in het Nederlands op de nieuwe staat ging slaan.
In historische zin wordt de naam "India" in het Nederlands echter ook vaak voor een veel groter gebied gebruikt, meestal voor heel Voor-Indië of het zuiden van Azië.
De term "India" wordt in navolging van het Engels voor de moderne staat gebruikt.
Lange tijd was "Indië" gebruikelijk in België, maar naar Nederlands voorbeeld is het vervangen door "India". "Indië" verwijst in het Nederlands meestal naar de vroegere Nederlandse kolonie Nederlands-Indië, het hedendaagse Indonesië.
Dit geldt eveneens voor het adjectief: "Indisch" heeft in Nederland betrekking op Nederlands-Indië of Indonesië, "Indiaas" op India; in België wordt "Indisch" niettemin ook veelvuldig gebruikt in de betekenis van "Indiaas".
De oude Ariërs noemden het land waar zij woonden "Aryavarta", hetgeen in de vroege Vedische tijd ook deels in Centraal-Azië lag.
Het Sanskriet woord "ārya" betekent 'respectabel iemand' en in later tijden "iemand van de eerste drie kasten" (in tegenoverstelling tot "śūdra").
Omgekeerd betekende anārya 'iemand van de oorspronkelijke donkerkleurige bevolking' die ook "dāsa" of "dasyu" werd genoemd.
(De Rig-Veda doet er enigszins denigrerend over maar de oorspronkelijke bewoners tijdens de Indusbeschaving werden in het oude Sumerië "meluhha" genoemd, hetgeen mogelijk verwant is aan het Vedische woord "mleccha", wat verwijst naar mensen die de Vedische taal niet goed beheersten.)
Het woord "varta" betekent in het Sanskriet "verplaatsingsgebied", "land", "verblijf", "kostwinning" of "bestaansmiddel".
De afkorting Varta werd verbasterd tot Bharta en later tot Bharat.
De Perzen noemden (een deel van) het land "Hindoestan", het land van de hindoes.
De verschillende politieke partijen hebben wel andere voorkeursnamen voor het land, zoals "Hindoestan", "Hindu Rashtra" en "Bharat".
De naam "Bharat" zou afstammen van twee oude koningen die Bharata genoemd werden.
De naam Hindoestan werd officieel opgegeven na de onafhankelijkheid op 15 augustus 1947.
De naam wordt nog wel gebruikt in het dagelijkse spraakgebruik.
Een populair patriottisch lied, geschreven door een Pakistaanse moslim, Mohammed Iqbal, begint met de zin: Sare jahaan se acchaa, Hindustan humaraa (Beter dan de rest van de wereld is ons Hindoestan).
Langs de noordelijke rand ligt de Himalaya, de hoogste bergketen ter wereld.
Het hoogste punt van India is de Kangchenjunga (8598 meter).
De Grotere Himalaya bestaat ook uit geologisch verwante en in de Himalaya doorlopende ketens zoals de Pamir en Karakoram.
Het noorden van India ten zuiden van de Himalaya's bestaat uit de vlaktes van grote rivieren zoals de Indus, Ganges en de Brahmaputra.
De rivieren ontspringen grotendeels in de Himalaya.
Het sediment dat ze meevoeren maakt de noordelijke vlakten zeer vruchtbaar.
De moesson brengt jaarlijks uit het oosten neerslag mee, die ongelijk over het noorden van India verdeeld is. In het noordoosten, waar de moesson het land bereikt, heeft een zeer nat klimaat.
In de omgeving van Delhi is het klimaat al beduidend droger. In het noordwesten van India ligt de Thar woestijn, waar de neerslag te gering is voor de meeste begroeiing.
Het zuiden van India is een groot plateau genaamd de Dekan of Deccan.
Dit plateau ligt tussen de Golf van Bengalen in het oosten en de Arabische Zee in het westen.
Het plateau wordt aan weerszijden van de kusten gescheiden door bergketens: de Oost-Ghats en de West-Ghats.
India is het thuis voor verscheidene grote rivieren zoals de Ganges, Brahmaputra, Yamuna, Godavari en de Krishna.
Slechts een klein gedeelte van de loop van de rivier die aan het land zijn naam geeft, de Indus, ligt op Indiaas grondgebied.
Met Pakistan werd reeds in 1960 het Indus-Waterverdrag afgesloten, om het beheer over het rivierbekken te regelen.
India heeft door zijn grootte verscheidene klimaatzones, variërend van een tropisch klimaat in het zuiden tot een gematigd klimaat in het noorden.
Het grootste gedeelte van India wordt ook gekenmerkt door een moessonklimaat en kent 3 seizoenen.
Het koele seizoen van oktober tot februari, het hete seizoen van maart tot juni en het regenseizoen van midden juni tot september.
De stad Delhi heeft een regenval van ongeveer 640 mm per jaar.
De zuidwestelijke kust en het noordoosten van het land kennen veel meer regenval.
In Darjeeling in het noordoosten tegen Nepal kan de regenval oplopen tot 3040 mm.
In de Tharwoestijn in het noordwesten is de neerslag niet hoger dan 50 mm.
Het centrale Deccanplateau is relatief droog.
In de noordelijke valleien zijn er voornamelijk bossen.
In het noordoosten komen er veel bamboebossen voor.
Het noordwesten is voornamelijk steppe en woestijn.
Het centrale plateau in het zuiden kent een begroeiing van palmbomen met regenwoud naar de regenachtige zuidwestkust toe.
India is de bakermat van twee van de grote wereldreligies: het hindoeïsme en boeddhisme.
Het land heeft door de eeuwen heen grote culturele invloed gehad op Oost- en Zuidoost-Azië.
Al voor het begin van onze jaartelling dreven de Indiërs handel met dit gebied, tot in China aan toe.
In Zuidoost-Azië waren de eerste grote keizerrijken op Indiase ideeën en gebruiken gebaseerd: het Khmer-rijk in hedendaags Cambodja, Srivijaya op Java en Pagan in hedendaags Myanmar en hun voorlopers zijn enkele voorbeelden.
India kent een groot aantal etnische groepen.
Grofweg wordt Noord- en Centraal-India gedomineerd door de lichter gekleurde Indo-Ariërs (±75%) en Zuid-India door de donkerkleurige Dravidiërs (±20%).
Deze twee hoofdgroepen onderscheiden zich ook op taalkundig gebied.
Daarnaast zijn er ook kleine groepen die zich niet laten indelen bij deze twee hoofdgroepen, voornamelijk Austro aziatische, Sino-Tibetaanse en Tai-volkeren (±5%).
Religie en het kastensysteem spelen ook een belangrijke rol ter onderscheiding en bepalen vaak iemands positie in de maatschappij.
De deelstaten van India zijn voor een aanzienlijk deel op taalkundige en etnische gronden samengesteld en de grotere etnische groepen hebben daarom allemaal hun eigen deelstaat.
India is de bakermat van verschillende religies, waaronder het hindoeïsme, boeddhisme en het sikhisme.
Ook de islam heeft een belangrijke invloed op de Indiase geschiedenis en India hoort, samen met Indonesië en Pakistan tot de top drie van landen met het grootste aantal moslims.
India kent geen staatsgodsdienst en is officieel een seculier land.
Het christendom deed reeds vrij spoedig na zijn ontstaan zijn intrede in India.
De eerste Portugese ontdekkingsreizigers die in de 15e eeuw India aandeden, troffen hier tot hun verbazing geloofsgenoten aan.
De Katholieke Kerk in India telt 160 bisdommen, waarvan 128 Latijnse, 6 Syro-Malankaarse en 26 Syro-Malabaarse.
Onder de overige religies vallen onder andere aanhangers van het zoroastrisme, het bahá'í-geloof en het jodendom.
Er wordt geschat dat er nog ongeveer vijfduizend joden in India wonen, de meeste in en rond Mumbai. Belangrijke joodse gemeenschappen in India zijn de Cochin-joden, Beni Israël en Bnei Menasje.
Religie heeft een grote invloed op met wie mensen trouwen; in India worden huwelijken voor het overgrote deel gesloten tussen partners met dezelfde religie.
Interreligieuze huwelijken komen weinig voor en kunnen afkeer, afkeuring en zelfs geweld oproepen.
In India worden lokaal veel verschillende talen gesproken.
De overwegend omvangrijkste taalgroepen zijn de Indo-Arische talen in Noord- en Centraal-India en de Dravidische talen in Zuid-India.
De belangrijkste autochtone taal is het Hindi, dat evenals het oude Sanskriet geschreven wordt in het Devanagari-schrift.
Deze taal is in allerlei varianten de moedertaal van ongeveer 40% van de Indiase bevolking.
Het Hindi is tevens de primaire officiële taal die door de federale overheid wordt gebruikt.
Het Engels, waarvan de Indiase variant gebaseerd is op het Oxford-Engels, is een geassocieerde extra officiële taal.
Deze taal speelt niet alleen in de academische en zakelijke contacten in heel India een grote rol, maar wordt door de federale overheid ook gebruikt in zuidelijke deelstaten, waar het Hindi niet de officiële taal is en ook niet als zodanig geaccepteerd wordt.
Daarnaast erkent de grondwet nog 21 andere officiële talen, die op deelstaatniveau een belangrijke rol kunnen spelen.
Los daarvan hebben de staten en territoria zelf ook officiële talen ingesteld. Tot slot zijn er nog 392 (2005) andere levende talen.
De Indiase cultuur is een smeltkroes als gevolg van verscheidene immigratiegolven, die voornamelijk het noorden van het land beïnvloed hebben.
India is een van de grootste en meest bevolkte landen ter wereld en een uiteenlopende samenleving vol tegenstellingen.
In India is het gebruiken van je linkerhand voor eten, betalen of het aanpakken van spullen het belangrijkste taboe en wordt gezien als onbeleefd.
Openlijk publiek fysiek contact (zoals kussen of arm in arm lopen) tussen mannen en vrouwen is niet gepast.
Wijs niet met je voeten: Je voeten als onrein beschouwd; het aanraken van iemand met je schoen of voet is respectloos.
Te bloot kleden: Het dragen van te korte broeken, korte rokken of kleding met diepe decolletés geldt als onrespectvol. Bedek bij voorkeur je schouders en knieën.
Schoenen binnen: Het is onbeleefd om je schoenen aan te houden bij het betreden van een tempel of een heiligdom, en vaak ook bij iemand thuis.
Directe kritiek: Indiërs vermijden vaak het directe woord 'nee' om anderen niet teleurstellen. Directe, harde kritiek of iemands gezicht verlies bezorgen is ongepast.
Het Indische subcontinent strekt zich uit over verschillende klimaatzones, er zijn tal van culturen en volksgroepen, het kastenstelsel speelt een grote rol, er zijn grote verschillen tussen arm en rijk, tussen ouderwets en modern en tussen de stedelijke agglomeraties en het platteland. Al deze tegenstellingen hebben ook een grote invloed op de Indiase kleding.
Het land kent ook vele traditionele kostuums, zoals de sari, salwar kameez, dhoti, de kurta en de ghagra choli.
India kent vele festivals.
De meeste hiervan komen uit het hindoeïsme, zoals het Holi-Phagwa, Diwali, Vijayadasami, Sankranthi en Pongal.
De twee belangrijkste tradities op het gebied van klassieke muziek zijn de Carnatische muziek uit Zuid-India en de Hindoestaanse muziek uit Noord-India.
De Hindoestaanse muziek heeft veel mosliminvloeden ondergaan.
Beide muzieksystemen zijn gebaseerd op Vedische principes.
Een aantal muziekinstrumenten uit India, zoals de sitar en de tabla, zijn wereldwijd bekend.
Niet-traditionele muziek, waaronder vooral de muziek uit de Bollywoodfilms, is echter het populairst.
Er bestaan veel traditionele dansvormen in India, onder andere de Bharata Natyam, Odissi, Kuchipudi, Kathak en Kathakali.
De meeste dansen vertellen een verhaal. Bhangra komt uit Punjab.
De literatuur in India wordt zowel in geschreven vorm als oraal overgeleverd.
De Hindoeliteratuur vormt een belangrijk onderdeel van de Indiase cultuur.
Behalve de Veda's, Upanishads, Bhagavad gita en de Srimad bhagavatam, die een heilige vorm van kennis vertegenwoordigen, zijn belangrijke werken onder andere de epossen: Ramayana en de Mahabharata.
De Vaastu Shastra behandelt de architectuur en stadsplanning.
De Artha Shastra is belangrijk in de politieke studies.
Ook de boeddhistische Pali-canon is samengesteld in India.
Hoewel een groot deel van de bevolking arm is, beschikt het land dankzij het beroemde Bollywood over de grootste filmindustrie ter wereld.
Cinema is populair in het subcontinent, volgens velen omdat het als vlucht uit de realiteit kan dienen. Bollywood – de naam is afgeleid van het Amerikaanse Hollywood, waarbij de B staat voor Bombay (de oude naam van Mumbai), het kloppende hart van de Indiase filmwereld – geniet grote bekendheid buiten India.
In veel landen, van Marokko tot Thailand en van Indonesië tot Rusland, is Bollywood zelfs populairder dan Hollywood.
De interesse voor Bollywood blijkt in de VS toe te nemen, wat al resulteerde in enkele grote, op Bollywood geijkte, films zoals 'Bend It Like Beckham', en 'Bride & Prejudice'.
Omgekeerd maken Indiase acteurs uitstapjes naar Hollywoodfilms, zoals Aishwarya Rai, Gulshan Grover, Naseeruddin Shah, Anil Kapoor, Om Puri en Jackie Shroff.
In de Indiase keuken wordt veel gebruikgemaakt van rijst, granen, kip en specerijen en verse kruiden die tot garam masala's (aromatische mengsels) gemalen worden.
Curry's, tikka's en kofta's die met rijst of met vers brood gegeten worden, zijn bekende Indiase gerechten.
De populairste sport in India is cricket en het is daarmee de onofficiële nationale sport.
Het is zo populair dat het gezien wordt als een van India's snelst groeiende industrieën, het nationale team is een van de beste teams ter wereld.
In 2011 is het team wereldkampioen geworden.
Een andere populaire sport waarin India veel successen heeft behaald, is hockey.
Ook populair zijn: tennis, badminton en schaken.
Van schaken wordt aangenomen dat het in India ontstaan is (Chaturanga).
Traditionele sporten uit India zijn Kabaddi, Gilli-danda, polo en badminton, dat bedacht werd in een Britse club in Pune in de 16e eeuw.
De sport rollball is daarnaast ook in Pune ontstaan.
India is een democratische republiek met een overwegend federale structuur.
Aan het hoofd staat een president, momenteel Draupadi Murmu.
De taken van deze president zijn grotendeels ceremonieel.
De president en de vicepresident worden iedere 5 jaar gekozen door een speciaal kiescollege.
De termijnen lopen niet gelijk en de vicepresident volgt niet automatisch de president op bij diens overlijden.
De uitvoerende macht ligt bij de raad van ministers (het kabinet), die geleid worden door een minister-president, momenteel Narendra Modi.
De president benoemt de minister-president die wordt voorgedragen door de regerende politieke partij of coalitie. De president benoemt dan ministers op advies van de minister-president.
Het parlement van India kent twee kamers, het hogerhuis genaamd Rajya Sabha (Nederlands:
De raad van de staten) en het lagerhuis genaamd Lok Sabha (Nederlands: Het huis van de mensen). De regering legt verantwoording af aan de Lok Sabha.
India kent algemeen stemrecht sinds 1950 (Indiase Grondwet) en de minimale kiesleeftijd is 18 jaar.
Het land maakt gebruik van een districtenstelsel.
De omvang van een kiesdistrict verschilt per soort verkiezing, omdat er één zetel te behalen valt per kiesdistrict.
Voor landelijke verkiezingen zijn ze daarom groter in omvang dan voor verkiezingen voor de verschillende staten.
Opmerkingen